วันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555

ความรัก บางครั้งไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำเพรื่อ

ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อยได้มั๊ยคะ”
คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น เมื่อห่อผ้าน้อย ๆ
อยู่ในอ้อมกอดเธอ
เธอค่อย ๆ คลี่ผ้าที่ห่อออกเพื่อมอง
ใบหน้าเล็ก ๆ
เธอกรีดร้อง!!! หมอต้องอุ้มเด็กออกไป
อย่างรวดเร็ว
เด็กทารกที่เกิดมาไม่มีใบหู
…กาลเวลาพิสูจน์ว่าการได้ยินของเจ้าหนูไม่มีปัญหา
ปัญหามีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอก คือใบหูที่หายไป
หลายครั้งที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียนแล้ววิ่งมาซบอกแม่
เธอรู้ว่าหัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน
เจ้าหนูพูดโพล่งออกมาอย่างน่าเศร้า
“พวกเด็กตัวโต พวกมันล้อผมว่านายตัวประหลาด”
เจ้าหนูเติบโตขึ้น หล่อเหลา เป็นที่รักของเพื่อน ๆ
เค้ามีพรสวรรค์ในด้านอักษรศาสตร์ วรรณคดี และดนตรี
เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น…
“ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก” แม่กล่าวด้วยความสงสาร
พ่อของเด็กชายปรึกษากับหมอประจำครอบครัว
“ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้ครับ ถ้ามีผู้บริจาค
แต่ใครล่ะจะเสียสละใบหูเพื่อเด็กน้อยคนนี้” คุณหมอกล่าว
2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย
“ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ
พ่อกับแม่หาคนบริจาคใบหูที่ลูกต้องการได้แล้ว แต่นี่เป็นความลับ”
การผ่าตัดสำเร็จด้วยดี
คนคนใหม่เกิดขึ้นเค้ากลายเป็นผู้มีพรสวรรค์
เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน ในวิทยาลัย จนเป็นที่กล่าวขานกันรุ่นต่อรุ่น
ต่อมาเขาได้แต่งงานและทำงานเป็นข้าราชการในสถานทูต
วันหนึ่งชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อ “พ่อครับใครเป็นคนมอบใบหูให้ผม
ใครช่างให้ผมได้มากมายแต่ผมไม่เคยทำอะไรเพื่อเค้าได้เลยสักนิด”
“พ่อไม่เชื่อว่าลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอก
เรื่องนี้เป็นความลับ เราตกลงกันแล้ว” พ่อตอบ
หลายปีที่มันยังคงเป็นความลับ
…..แต่แล้ววันหนึ่ง วันที่มืดมิดที่สุดผ่านเข้ามาในชีวิตลูกชายเค้ายืน
ข้างพ่อใกล้หิบบศพของแม่
พ่อค่อย ๆ ลูบผมแม่อย่างช้า ๆ และนุ่มนวล
ผมสีน้ำตาลแดงถูกเสยขึ้นจนมองเห็น
..แม่ไม่มีใบหูใบหูของแม่ถูกตัดไป..
พ่อกระซิบผ่านลูกชาย “แม่บอกพ่อว่า เธอดีใจที่ได้ทำอย่างนี้
เธอไม่เคยตัดผมอีกเลยไม่มีใครมองเห็นว่าเธอไม่สวย จริงมั๊ย”
“จงจำไว้ สิ่งมีค่าที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่การมองเห็น
หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรามองไม่เห็นความรักที่แท้จริง
ไม่ได้อยู่ที่เราได้ทำอะไรแล้วมีคนรับรู้
หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรากระทำแล้วไม่มีใครรับรู้ความรัก
บางครั้งไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำเพรื่อ”

ค้างคาว 3 ตัว ( ตลกๆ )

มีค้างคาว 3 ตัว อาศัยอยู่ในถ้ำเล็กๆ แห่งหนึ่ง
แถวนั้นมีการแย่งชิงที่อยู่ กันมาก
ดังนั้นพวกมันจึงตกลงกันว่าจะผลัดกันออกไป
หาอาหารกินที่ละตัว

ค้างคาวตัวที่หนึ่งบินออกไปหากินก่อน
แต่มันไปนานเกินกำหนดไว้ ร่วมชั่วโมง กว่าจะกลับมา
มันคงหาของกินได้นิดหน่อย
ดูปากแล้วไม่มีรอยเลือดติดมาเลย คาดว่าคงแค่ได้กินผลไม้มา

แล้วค้างคาวตัวที่สองก็ออกไป หาของกินบ้าง
มันออกไปนานเกินกำหนดถึง 2 ชั่วโมงกว่าจะกลับมา
แต่มันก็หาของกิน ได้ไม่มากไปกว่าตัวแรกเท่าใดนัก

ค้างคาวตัวที่สาม จึงต่อว่า “กลับมาช้าจังวะ กูรอตั้งนาน ตาลายหมดแล้วเนี่ย”
พูดจบมันบินออกไปทันที ด้วยความโมโห
ผ่านไปแค่ 10 นาที่ ค้างคาวตัวที่ 3 ก็กลับเข้ามา
มันเอามือเช็ดเลือดสดๆ ที่ปาก ท่าทางคงจะอร่อยน่าดู

ค้างคาวอีก 2 ตัว สงสัยยิ่งนักว่าเพื่อนไปหาเลือดสดๆ ใกล้ๆ ได้จากไหน
ตัวที่ 1 ” แกไปหากินยังไงวะถึงได้เจอของกินเร็วขนาดนั้น แถมได้กินเลือดด้วย “
ตัวที่ 3 ” พวกแกเห็นตันไม้ใหญ่ ตรงโน้นไหมวะ ” ตัวที่สามย้อนถาม
ตัวที่ 1 ” เห็น “
ตัวที่ 2 ” เห็น “
ตัวที่ 3 ” แต่….กูไม่เห็นว่ะ !! “

เป้าหมายของชีวิต

โดยธรรมชาติแล้ว
ชีวิตย่อมมีเป้าหมายของชีวิตอยู่เอง
ครั้นเมื่อมนุษย์ช่างคิด ช่างฝัน
เขาจึงได้รังสรรค์เป้าหมายขึ้นใหม่
แล้วยอมเป็นทาสของเป้าหมายนั้นโดยดุษฏี
เป้าหมายของชีวิตที่มนุษย์คิดขึ้นนั้น
ไม่อาจนำมาซึ่งความเกษมสำราญที่แท้จริง
ทั้งยังอาจเป็นเหตุแห่งความทุกข์ยากไม่รู้จบสิ้น
เป้าหมายของการกระทำนั้นต้องมีอยู่
แต่ต้องไม่งมงายยึดมั่นเกินไป
เพราะความงมงายยึดมั่นเกินไป
ทำลายความสดชื่นมั่นคงในการดำเนินชีวิต
ดำรงจิตใจให้มั่นคง เริงรื่น ชื่นบาน
และเกษมสำราญกับการช่วยเหลือสรรพชีวิตเถิด
ชีวิตเฉพาะหน้าเช่นนั้น นั่นเอง
ที่ดำรงอยู่แล้วในเป้าหมายของชีวิตที่แท้
จงเป็นในสิ่งที่ต้องเป็นให้เป็นสุข
อย่าพยายามเป็นให้เป็นทุกข์
ในสิ่งที่คิดว่าน่าจะเป็น

วันนี้สอบ PAT72
ห่วยแตกที่สุดเท่าที่สอบมาเลยน่ะ
แล้วคะแนน กอไก่สระอู จะได้คะแนนสักเท่าไร ???

วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

พรุ่งนี้ต้องสอบ GAT PAT อีกรอบ
ต้องทำคะแนน GAT ไทย ให้ได้เต็ม ให้ได้เลยน่ะ
.
.
.
.
.
.
.
สู้สู้น่ะ